Tu sprzedają największe sklepy online
Dołącz do nich i zobacz, jak szybko możesz rosnąć

Wymogi prawne przy sprzedaży kosmetyków przez internet: kompletny przewodnik compliance dla e-commerce (PIF, CPNP, VAT OSS)
Sprzedaż kosmetyków przez internet wymaga spełnienia kilku obowiązków prawnych – od unijnego Rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 dotyczącego produktów kosmetycznych, przez prawa konsumenta i przepisy GPSR, aż po rozliczenie VAT OSS przy sprzedaży transgranicznej. Wielu sprzedawców skupia się wyłącznie na ofercie i marketingu, pomijając obowiązki związane z dokumentacją produktu, notyfikacją CPNP czy rejestracją w BDO. W tym poradniku znajdziesz najważniejsze wymagania prawne, które powinien znać każdy właściciel sklepu internetowego sprzedającego kosmetyki w Polsce i Unii Europejskiej.

Prawo kosmetyczne UE – fundament sprzedaży online: Rozporządzenie 1223/2009
Każdy kosmetyk oferowany konsumentom na terenie Unii Europejskiej musi spełniać wymagania określone w Rozporządzeniu (WE) nr 1223/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady. Jest to podstawowy akt prawny regulujący bezpieczeństwo produktów kosmetycznych, zasady ich oznakowania, dokumentację techniczną oraz obowiązki przedsiębiorców wprowadzających kosmetyki do obrotu. Rozporządzenie obowiązuje bezpośrednio we wszystkich państwach członkowskich, dlatego nie wymaga odrębnego wdrożenia do krajowego porządku prawnego.
Przepisy dotyczą wszystkich podmiotów uczestniczących w łańcuchu dostaw, choć zakres obowiązków zależy od pełnionej roli. Inne wymagania dotyczą producenta, inne importera sprowadzającego kosmetyki spoza Unii Europejskiej, a jeszcze inne dystrybutora prowadzącego sklep internetowy.
Najważniejsze obowiązki wynikające z Rozporządzenia 1223/2009 obejmują:
zapewnienie bezpieczeństwa produktu przed jego wprowadzeniem do obrotu (art. 3),
wyznaczenie osoby odpowiedzialnej za zgodność kosmetyku z przepisami (art. 4),
prowadzenie dokumentacji Product Information File (PIF) (art. 11),
zgłoszenie produktu do systemu CPNP przed rozpoczęciem sprzedaży (art. 13),
prawidłowe oznakowanie opakowania zgodnie z wymaganiami art. 19.
W praktyce oznacza to, że sprzedaż kosmetyków przez internet nie polega wyłącznie na zakupie towaru od dostawcy i opublikowaniu oferty w sklepie. Przedsiębiorca powinien mieć pewność, że produkt został legalnie wprowadzony do obrotu, posiada wymaganą dokumentację oraz spełnia wszystkie obowiązki wynikające z prawa unijnego.
Kosmetyki należą do najbardziej regulowanych kategorii produktów sprzedawanych w e-commerce. Wynika to z ich bezpośredniego kontaktu ze skórą, włosami, paznokciami czy błonami śluzowymi użytkownika. Z tego względu przepisy obejmują nie tylko skład produktu, ale również sposób jego oznakowania, deklaracje marketingowe oraz obowiązki związane z nadzorem rynkowym.
Osoba odpowiedzialna (art. 4) – kto to jest i za co odpowiada?
Każdy kosmetyk wprowadzany do obrotu na rynku Unii Europejskiej musi mieć wyznaczoną osobę odpowiedzialną. Jest to osoba fizyczna lub prawna posiadająca siedzibę na terenie UE, która odpowiada za zgodność produktu z wymaganiami Rozporządzenia 1223/2009.
Najczęściej osobą odpowiedzialną jest producent mający siedzibę w Unii Europejskiej. Jeżeli kosmetyk jest importowany spoza UE, obowiązek ten przechodzi na importera. Dystrybutor staje się osobą odpowiedzialną tylko w określonych sytuacjach, na przykład gdy wprowadza zmiany w oznakowaniu produktu lub sprzedaje go pod własną marką.
Do najważniejszych obowiązków osoby odpowiedzialnej należy:
zgłoszenie kosmetyku do systemu CPNP,
prowadzenie dokumentacji Product Information File (PIF),
zapewnienie zgodności produktu z przepisami,
współpraca z organami nadzoru rynku,
podejmowanie działań w przypadku stwierdzenia zagrożenia dla zdrowia konsumentów, w tym wycofania produktu z obrotu.
Dla większości właścicieli sklepów internetowych istotna jest jedna praktyczna zasada. Jeżeli kupujesz kosmetyki od polskiego producenta lub oficjalnego importera i odsprzedajesz je bez wprowadzania zmian, zazwyczaj nie stajesz się osobą odpowiedzialną. Warto jednak zweryfikować, czy taki podmiot rzeczywiście został wyznaczony oraz czy produkt spełnia wszystkie wymagania wynikające z przepisów. To pozwala ograniczyć ryzyko sprzedaży kosmetyków, które nie zostały prawidłowo wprowadzone do obrotu.
CPNP – rejestracja kosmetyku krok po kroku
Rejestracja produktu w systemie CPNP odbywa się wyłącznie elektronicznie i powinna zostać przeprowadzona przed pierwszym wprowadzeniem kosmetyku do obrotu na terenie Unii Europejskiej. Obowiązek ten spoczywa na osobie odpowiedzialnej.
Proces zgłoszenia wygląda następująco:
Załóż konto EU Login i uzyskaj dostęp do portalu CPNP.
Przygotuj dane produktu, w tym nazwę handlową, kategorię kosmetyku oraz informacje o osobie odpowiedzialnej.
Uzupełnij skład produktu zgodnie z wymaganiami systemu oraz wskaż kraj pochodzenia, jeśli kosmetyk jest importowany spoza UE.
Dodaj zdjęcia opakowania i etykiety, które będą wykorzystywane do identyfikacji produktu.
Zweryfikuj poprawność wszystkich danych i prześlij zgłoszenie do systemu CPNP.
Samo zgłoszenie nie oznacza oceny jakości ani wydania certyfikatu dopuszczającego produkt do sprzedaży. CPNP pełni funkcję rejestru, z którego korzystają organy nadzoru rynku oraz służby medyczne w razie kontroli lub zgłoszenia działań niepożądanych.
Przed wysłaniem zgłoszenia warto upewnić się, że dokumentacja PIF jest kompletna i aktualna. Dane przekazane do CPNP powinny być z nią zgodne, ponieważ w przypadku kontroli mogą zostać zweryfikowane przez właściwe organy.
Kto musi zgłaszać produkt do CPNP?
Obowiązek zgłoszenia kosmetyku do systemu CPNP spoczywa na osobie odpowiedzialnej. Nie oznacza to jednak, że każdy sprzedawca internetowy musi samodzielnie dokonywać notyfikacji. Wszystko zależy od roli, jaką pełni w łańcuchu dostaw.
Zgłoszenia do CPNP musi dokonać:
producent wytwarzający i sprzedający kosmetyki pod własną marką,
importer wprowadzający na rynek Unii Europejskiej kosmetyki pochodzące spoza UE – w takim przypadku staje się on osobą odpowiedzialną.
Obowiązek ten nie dotyczy sprzedawcy, który kupuje kosmetyki od polskiego producenta lub oficjalnego importera i odsprzedaje je bez wprowadzania zmian. W takiej sytuacji zgłoszenie do CPNP zostało już wykonane przez osobę odpowiedzialną.
Nie oznacza to jednak, że reseller jest całkowicie zwolniony z obowiązków. Przed rozpoczęciem sprzedaży powinien upewnić się, że kosmetyk został legalnie wprowadzony do obrotu, posiada wyznaczoną osobę odpowiedzialną oraz został zgłoszony do systemu CPNP. Taka weryfikacja pozwala ograniczyć ryzyko oferowania produktów niespełniających wymagań prawa.
Product Information File (PIF) – co zawiera i kto go przechowuje?
Product Information File (PIF) to obowiązkowa dokumentacja techniczna każdego kosmetyku wprowadzanego do obrotu na terenie Unii Europejskiej. Jej prowadzenie wynika z art. 11 Rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 i stanowi jeden z podstawowych obowiązków osoby odpowiedzialnej. PIF potwierdza, że kosmetyk został właściwie oceniony pod względem bezpieczeństwa i spełnia wymagania unijnego prawa. Bez kompletnej dokumentacji produkt nie powinien zostać wprowadzony do sprzedaży.
Product Information File powinien zawierać:
opis produktu umożliwiający jego jednoznaczną identyfikację,
raport bezpieczeństwa produktu kosmetycznego (Cosmetic Product Safety Report),
opis metody produkcji oraz potwierdzenie zgodności z zasadami Dobrej Praktyki Produkcyjnej (GMP),
dokumentację potwierdzającą deklarowane właściwości produktu, jeżeli producent przypisuje mu określone działanie,
informacje o działaniach niepożądanych i ciężkich działaniach niepożądanych, jeśli zostały zgłoszone.
Dokumentacja PIF nie jest przekazywana do żadnego urzędu podczas rejestracji kosmetyku. Musi jednak pozostawać dostępna pod adresem osoby odpowiedzialnej znajdującej się na terenie Unii Europejskiej i zostać udostępniona właściwym organom na każde ich żądanie. Zgodnie z przepisami należy ją przechowywać przez 10 lat od dnia wprowadzenia do obrotu ostatniej partii danego produktu kosmetycznego.
Sprzedawca prowadzący sklep internetowy nie zawsze ma obowiązek samodzielnego prowadzenia dokumentacji PIF. Jeżeli sprzedaje kosmetyki zakupione od producenta lub oficjalnego importera, dokumentację prowadzi osoba odpowiedzialna. Warto jednak wiedzieć, kto pełni tę funkcję oraz gdzie znajduje się dokumentacja, ponieważ w przypadku kontroli lub wątpliwości dotyczących bezpieczeństwa produktu informacje te mogą okazać się niezbędne.
Obowiązek przygotowania Product Information File dotyczy również niewielkich producentów rzemieślniczych. Skala działalności nie zwalnia z wymagań określonych w Rozporządzeniu 1223/2009. Każdy kosmetyk wprowadzany do obrotu na rynku UE powinien posiadać kompletną dokumentację potwierdzającą jego bezpieczeństwo.
Raport bezpieczeństwa i Safety Assessor
Najważniejszym elementem dokumentacji PIF jest raport bezpieczeństwa produktu kosmetycznego (Cosmetic Product Safety Report – CPSR). Składa się on z dwóch części:
Część A zawiera dane dotyczące bezpieczeństwa produktu, w tym skład jakościowy i ilościowy, właściwości fizykochemiczne, profil toksykologiczny składników, poziom narażenia użytkownika oraz informacje o stabilności i jakości produktu.
Część B obejmuje właściwą ocenę bezpieczeństwa oraz uzasadnienie, że kosmetyk może być bezpiecznie stosowany zgodnie z jego przeznaczeniem.
Raport bezpieczeństwa musi zostać podpisany przez Safety Assessora, czyli osobę posiadającą odpowiednie kwalifikacje określone w art. 10 Rozporządzenia 1223/2009. Powinna ona posiadać wykształcenie wyższe m.in. z zakresu farmacji, toksykologii, medycyny lub pokrewnej dziedziny nauk przyrodniczych.
W praktyce większość producentów zleca przygotowanie raportu zewnętrznym specjalistom. Koszt takiej usługi zależy od rodzaju kosmetyku oraz liczby składników i najczęściej wynosi od około 300 do 2 000 EUR.
Bez kompletnego raportu bezpieczeństwa kosmetyk nie może zostać legalnie zgłoszony do systemu CPNP ani wprowadzony do sprzedaży na rynku Unii Europejskiej.
GMP wg ISO 22716 – kiedy dotyczy Twojego biznesu?
Rozporządzenie (WE) nr 1223/2009 wymaga, aby kosmetyki były produkowane zgodnie z zasadami Dobrej Praktyki Produkcyjnej (Good Manufacturing Practice – GMP). Najczęściej potwierdzeniem spełnienia tego obowiązku jest stosowanie normy ISO 22716:2007, która określa wymagania dotyczące organizacji produkcji, kontroli jakości, magazynowania oraz dokumentowania procesów.
Obowiązek stosowania GMP dotyczy przede wszystkim producentów wytwarzających kosmetyki pod własną marką. Importerzy powinni natomiast upewnić się, że zagraniczny producent prowadzi produkcję zgodnie z wymaganymi standardami. Sam reseller kupujący gotowe kosmetyki od producenta lub oficjalnego importera nie ma obowiązku wdrażania GMP.
Jeżeli przedsiębiorca sam produkuje kosmetyki, zakład produkcyjny powinien spełniać wymagania właściwych przepisów sanitarnych i pozostawać pod nadzorem organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej.
Etykietowanie kosmetyków – wymagania dla sklepu internetowego
Sprzedaż kosmetyków przez internet wymaga spełnienia dwóch grup obowiązków dotyczących informacji o produkcie. Pierwsza wynika z art. 19 Rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 i określa, jakie dane muszą znaleźć się na fizycznym opakowaniu kosmetyku. Druga obowiązuje od 13 grudnia 2024 r. i wynika z Rozporządzenia (UE) 2023/988 (GPSR). Nakłada ona na sprzedawców internetowych obowiązek udostępnienia konsumentowi najważniejszych informacji już na etapie przeglądania oferty.
W praktyce oznacza to, że nie wystarczy sprzedawać prawidłowo oznakowany produkt. Sklep internetowy powinien również zadbać o odpowiednio przygotowaną kartę produktu, zawierającą wymagane informacje dotyczące bezpieczeństwa oraz identyfikacji kosmetyku.
Niezależnie od kanału sprzedaży etykieta kosmetyku przeznaczonego na polski rynek musi być sporządzona w języku polskim w zakresie informacji wymaganych przepisami. Dotyczy to m.in. sposobu użycia, ostrzeżeń oraz funkcji produktu, jeżeli nie wynika ona jednoznacznie z jego prezentacji.
Przy przygotowywaniu opisów produktów należy również pamiętać o zakazie wprowadzania konsumentów w błąd. Kosmetykom nie można przypisywać właściwości, których nie posiadają, ani sugerować działania leczniczego. Przykładowo sformułowania typu „krem leczy trądzik" czy „usuwa egzemę" mogą spowodować, że produkt zostanie uznany za produkt leczniczy lub wyrób medyczny, a nie kosmetyk.
Ostrożności wymagają również deklaracje marketingowe, takie jak „hipoalergiczny", „naturalny", „wegański" czy „bezpieczny dla skóry wrażliwej". Każde takie stwierdzenie powinno być poparte odpowiednią dokumentacją i dowodami potwierdzającymi jego prawdziwość. Obowiązek ten wynika zarówno z przepisów dotyczących kosmetyków, jak i z rozporządzenia określającego wspólne kryteria dla oświadczeń marketingowych odnoszących się do produktów kosmetycznych.
Dobrą praktyką jest wyraźne oddzielenie informacji obowiązkowych od treści marketingowych. Dane wymagane przepisami powinny mieć charakter obiektywny i informacyjny, natomiast opis sprzedażowy może przedstawiać zalety produktu, o ile pozostaje zgodny z dokumentacją i nie wprowadza konsumenta w błąd.
Obowiązkowe elementy etykiety (art. 19 Rozp. 1223/2009)
Zgodnie z art. 19 Rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 na opakowaniu kosmetyku powinny znaleźć się następujące informacje:
nazwa i adres osoby odpowiedzialnej;
kraj pochodzenia – jeżeli kosmetyk został wyprodukowany poza Unią Europejską;
nominalna zawartość produktu (masa lub objętość);
data minimalnej trwałości albo symbol PAO (Period After Opening), jeśli trwałość produktu przekracza 30 miesięcy;
szczególne środki ostrożności dotyczące stosowania, jeżeli są wymagane;
numer partii lub inne oznaczenie umożliwiające identyfikację produktu;
funkcja kosmetyku, jeśli nie wynika jednoznacznie z jego prezentacji;
wykaz składników sporządzony zgodnie z nomenklaturą INCI.
W przypadku sprzedaży internetowej warto umieścić większość tych informacji również na karcie produktu. Dzięki temu klient może zapoznać się z nimi jeszcze przed zakupem, a sklep łatwiej spełnia obowiązki wynikające z przepisów GPSR dotyczących sprzedaży online.
GPSR art. 19 – nowe wymogi opisu produktu w ofercie online od 13.12.2024
Od 13 grudnia 2024 r. sprzedawcy internetowi muszą spełniać nowe obowiązki wynikające z art. 19 Rozporządzenia (UE) 2023/988 (GPSR). Przepisy wymagają, aby jeszcze przed zakupem konsument miał dostęp do podstawowych informacji identyfikujących produkt oraz podmiot odpowiedzialny za jego bezpieczeństwo. Dotyczy to również sklepów internetowych oferujących kosmetyki.
Oferta internetowa powinna zawierać przede wszystkim:
nazwę, adres oraz dane kontaktowe osoby odpowiedzialnej (np. adres e-mail lub stronę internetową);
informacje umożliwiające identyfikację produktu, takie jak: nazwa, zdjęcie, wariant, odcień, pojemność, numer modelu lub znak towarowy;
ostrzeżenia i informacje dotyczące bezpiecznego stosowania produktu w języku państwa, w którym jest on oferowany.
Nowe przepisy wyraźnie rozdzielają obowiązki poszczególnych uczestników łańcucha dostaw. Osoba odpowiedzialna powinna przekazać sprzedawcy komplet wymaganych informacji, natomiast sklep internetowy odpowiada za ich prawidłową publikację oraz aktualizowanie w przypadku zmian.
GPSR nakłada również obowiązki na operatorów platform internetowych. Zgodnie z art. 22 rozporządzenia serwisy marketplace, takie jak Amazon czy Allegro, powinny zapewnić sprzedawcom odpowiednie rozwiązania techniczne umożliwiające prezentowanie wymaganych informacji o produktach.
Od 13 grudnia 2024 r. przestrzeganie tych obowiązków podlega kontroli organów nadzoru rynku, w tym Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów oraz wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Dlatego warto zweryfikować karty produktów i dostosować je do nowych wymagań jeszcze przed rozpoczęciem sprzedaży lub aktualizacją oferty.
Prawa konsumenta: 14 dni na odstąpienie i wyjątek higieniczny
Kupując kosmetyki przez internet, konsument ma co do zasady prawo odstąpić od umowy zawartej na odległość w terminie 14 dni bez podawania przyczyny. Termin ten liczy się od dnia objęcia produktu w posiadanie przez konsumenta lub wskazaną przez niego osobę trzecią. Prawo to wynika z art. 27 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta i stanowi jedną z podstawowych gwarancji przy zakupach online.
Przedsiębiorca ma obowiązek poinformować klienta o przysługującym mu prawie odstąpienia od umowy jeszcze przed złożeniem zamówienia. Informacja ta powinna być łatwo dostępna i uzupełniona wzorem formularza odstąpienia od umowy, którego treść określa załącznik do ustawy.
Jeżeli sprzedawca nie dopełni obowiązku informacyjnego, termin na odstąpienie od umowy nie wygasa po 14 dniach. W takim przypadku konsument może złożyć oświadczenie nawet w ciągu 12 miesięcy od upływu podstawowego terminu.
Po otrzymaniu oświadczenia o odstąpieniu przedsiębiorca powinien zwrócić wszystkie otrzymane od konsumenta płatności, w tym koszt najtańszego oferowanego sposobu dostawy, nie później niż w ciągu 14 dni. Może jednak wstrzymać się ze zwrotem środków do momentu otrzymania towaru lub przedstawienia dowodu jego odesłania.
Co do zasady koszt odesłania produktu ponosi konsument, chyba że sprzedawca zobowiązał się pokryć go samodzielnie lub nie poinformował wcześniej o obowiązku poniesienia tych kosztów.
W przypadku sklepów internetowych sprzedających kosmetyki szczególne znaczenie ma również tzw. wyjątek higieniczny. Pozwala on w określonych sytuacjach odmówić przyjęcia zwrotu otwartego produktu, jednak tylko wtedy, gdy zostały spełnione warunki określone w ustawie.
Kiedy wyjątek higieniczny wyłącza prawo zwrotu?
Prawo odstąpienia od umowy nie ma charakteru bezwzględnego. Jednym z wyjątków przewidzianych w art. 38 pkt 5 ustawy o prawach konsumenta są produkty dostarczane w zapieczętowanym opakowaniu, których po otwarciu nie można zwrócić ze względu na ochronę zdrowia lub względy higieniczne.
Wyjątek ten można zastosować wyłącznie wtedy, gdy jednocześnie spełnione są dwa warunki:
produkt został dostarczony w zapieczętowanym opakowaniu, którego zabezpieczenie zostało naruszone po dostarczeniu;
konsument został wyraźnie poinformowany o utracie prawa odstąpienia od umowy jeszcze przed dokonaniem zakupu.
W praktyce oznacza to, że fabrycznie zaplombowany krem, serum czy maseczka mogą zostać objęte wyjątkiem higienicznym, jeżeli klient zerwie zabezpieczenie opakowania. Z kolei szminka lub inny kosmetyk sprzedawany bez plomby albo folii ochronnej co do zasady nie spełnia przesłanek zastosowania tego wyjątku.
Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów podkreśla, że informacja o wyłączeniu prawa zwrotu powinna być przekazana w sposób jasny i jednoznaczny. Nie wystarczy umieszczenie odpowiedniego zapisu wyłącznie w regulaminie sklepu. Dobrym rozwiązaniem jest zamieszczenie stosownej informacji również na karcie produktu oraz podczas składania zamówienia.
Wyjątek higieniczny nie ma zastosowania, jeżeli produkt jest wadliwy lub niezgodny z umową. W takich przypadkach konsument może korzystać z uprawnień wynikających z przepisów o odpowiedzialności za niezgodność towaru z umową.
Omnibus i Dyrektywa 2023/2673 – obowiązki informacyjne o cenach i recenzjach
Sprzedawcy kosmetyków prowadzący sprzedaż internetową powinni pamiętać nie tylko o obowiązkach wynikających z prawa kosmetycznego, ale również z przepisów chroniących konsumentów. Jednym z najważniejszych jest wdrożona w Polsce dyrektywa Omnibus, która nakłada obowiązek prezentowania najniższej ceny produktu obowiązującej w ciągu 30 dni przed wprowadzeniem promocji.
Równie istotne są przepisy dotyczące opinii konsumentów. Jeżeli sklep publikuje recenzje produktów, powinien poinformować, czy i w jaki sposób weryfikuje, że pochodzą one od osób, które rzeczywiście kupiły lub używały danego kosmetyku. Zabronione jest publikowanie fikcyjnych opinii oraz ukrywanie sponsorowanego charakteru rekomendacji.
Przedsiębiorcy prowadzący własne wyszukiwarki produktów powinni również informować o najważniejszych kryteriach wpływających na kolejność prezentowania wyników wyszukiwania.
Kolejne zmiany przynosi Dyrektywa (UE) 2023/2673, która rozszerza obowiązki informacyjne w sprzedaży na odległość. Państwa członkowskie będą wdrażały nowe przepisy do krajowych porządków prawnych zgodnie z terminami określonymi w dyrektywie.
Sprzedaż na platformach – Allegro i Amazon
Sprzedaż kosmetyków na platformach marketplace podlega nie tylko przepisom prawa, ale również regulaminom poszczególnych serwisów. Oznacza to, że nawet jeśli produkt spełnia wymagania Rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 oraz GPSR, oferta może zostać ukryta lub usunięta, jeśli nie zawiera wszystkich danych wymaganych przez platformę.
Od 13 grudnia 2024 r. dodatkowe znaczenie zyskały obowiązki wynikające z art. 22 Rozporządzenia (UE) 2023/988 (GPSR). Nakłada ono na operatorów internetowych platform handlowych obowiązek zapewnienia infrastruktury umożliwiającej sprzedawcom prezentowanie informacji wymaganych przepisami, w tym danych osoby odpowiedzialnej i ostrzeżeń dotyczących bezpieczeństwa produktu.
Największe platformy sprzedażowe stopniowo dostosowują swoje systemy do nowych wymagań. Jednocześnie mogą wymagać od sprzedawców uzupełnienia dodatkowych informacji, dokumentów lub potwierdzenia zgodności produktów z obowiązującymi przepisami.
W praktyce przed rozpoczęciem sprzedaży warto upewnić się, że oferta zawiera wszystkie wymagane dane, zdjęcia oraz oznaczenia. Pozwala to ograniczyć ryzyko blokady aukcji lub czasowego wstrzymania sprzedaży.
Niezależnie od wymogów formalnych ogromne znaczenie mają również opinie klientów, kompletne opisy produktów oraz wysoka jakość zdjęć. W branży kosmetycznej to właśnie one często decydują o zaufaniu kupujących i wpływają na współczynnik konwersji.
Allegro – kategorie, oznaczenia, polityka zwrotów
Allegro pozostaje największym marketplace w Polsce, dlatego dla wielu sprzedawców kosmetyków jest pierwszym kanałem sprzedaży. Aby oferta została poprawnie opublikowana, produkt powinien zostać przypisany do odpowiedniej kategorii w dziale „Uroda”, a karta produktu powinna zawierać komplet wymaganych parametrów.
W praktyce warto uzupełnić przede wszystkim:
nazwę producenta lub marki,
kod EAN albo GTIN, jeśli został nadany,
opis produktu i jego przeznaczenia,
wykaz najważniejszych składników,
wysokiej jakości zdjęcia przedstawiające produkt i opakowanie.
Sprzedawcy korzystający z programu Allegro Smart! powinni pamiętać, że polityka zwrotów nie może ograniczać praw konsumenta wynikających z ustawy. Platforma może również zablokować ofertę, jeżeli opis produktu jest niekompletny, zawiera informacje wprowadzające w błąd albo nie spełnia wymagań wynikających z obowiązujących przepisów.
W związku z wejściem w życie GPSR Allegro udostępnia sprzedawcom rozwiązania umożliwiające prezentowanie danych osoby odpowiedzialnej oraz innych informacji wymaganych przez prawo.
Amazon – wymogi compliance dla produktów kosmetycznych EU
Sprzedaż kosmetyków za pośrednictwem Amazon wymaga spełnienia zarówno przepisów prawa unijnego, jak i wewnętrznych zasad platformy. Amazon może poprosić sprzedawcę o dokumenty potwierdzające zgodność produktu z obowiązującymi regulacjami, zwłaszcza gdy kosmetyk jest oferowany na rynku Unii Europejskiej.
W zależności od rodzaju produktu platforma może wymagać m.in.:
potwierdzenia notyfikacji produktu do systemu CPNP,
danych osoby odpowiedzialnej,
zdjęć etykiety i opakowania,
dokumentów potwierdzających bezpieczeństwo produktu.
Dodatkowo obowiązuje polityka Restricted Products Policy, zgodnie z którą Amazon może zablokować sprzedaż produktów zawierających zakazane substancje lub naruszających przepisy obowiązujące na rynku docelowym.
Platforma bardzo rygorystycznie podchodzi również do opinii klientów. Publikowanie fikcyjnych recenzji, kupowanie ocen lub nieoznaczanie sponsorowanych rekomendacji może prowadzić do usunięcia ofert, ograniczenia sprzedaży, a nawet zawieszenia konta sprzedawcy.
VAT OSS i rozliczenia cross-border przy sprzedaży kosmetyków do UE
Sprzedaż kosmetyków konsumentom z innych państw Unii Europejskiej wiąże się z dodatkowymi obowiązkami podatkowymi. Od 1 lipca 2021 r. obowiązują nowe zasady rozliczania podatku VAT w handlu transgranicznym B2C. Oznacza to, że po przekroczeniu określonego limitu sprzedaży przedsiębiorca powinien rozliczać VAT według stawek obowiązujących w kraju nabywcy, a nie w Polsce.
Kluczowe znaczenie ma próg 10 000 EUR netto. Obejmuje on łączną wartość sprzedaży B2C do wszystkich państw UE (z wyłączeniem Polski) oraz wybranych usług elektronicznych. Do momentu jego przekroczenia przedsiębiorca może stosować polskie stawki VAT. Po przekroczeniu limitu miejscem opodatkowania staje się państwo konsumenta.
Największym ułatwieniem jest procedura VAT OSS (One Stop Shop). Pozwala ona rozliczać sprzedaż do wszystkich krajów Unii Europejskiej za pomocą jednej kwartalnej deklaracji składanej w Polsce. Dzięki temu przedsiębiorca nie musi rejestrować się dla celów VAT w każdym państwie, do którego wysyła kosmetyki.
Rejestracja do VAT OSS odbywa się za pośrednictwem Drugiego Urzędu Skarbowego Łódź-Bałuty poprzez formularz VIU-R. Po uzyskaniu statusu podatnika OSS przedsiębiorca składa kwartalne deklaracje VAT-OSS i dokonuje jednej zbiorczej wpłaty podatku do polskiego urzędu skarbowego, który przekazuje należności do właściwych państw członkowskich.
Przy sprzedaży kosmetyków warto pamiętać, że stawki VAT różnią się pomiędzy krajami. Dla przykładu podstawowa stawka wynosi obecnie 23% w Polsce, 19% w Niemczech, 20% we Francji, 21% w Czechach i 20% na Słowacji. Po przekroczeniu progu 10 000 EUR należy stosować stawkę właściwą dla kraju konsumenta.
Sprzedawcy korzystający z platform marketplace powinni również pamiętać, że co do zasady Allegro nie rozlicza VAT OSS za przedsiębiorcę sprzedającego własne produkty. Obowiązek prawidłowego rozliczenia podatku nadal spoczywa na sprzedawcy, chyba że w konkretnej transakcji zastosowanie mają szczególne przepisy dotyczące operatorów platform elektronicznych.
Limit 10 000 EUR i próg rejestracji OSS
Limit 10 000 EUR odnosi się do łącznej wartości sprzedaży B2C realizowanej do wszystkich państw Unii Europejskiej poza krajem siedziby przedsiębiorcy. Do limitu wlicza się wartość sprzedaży netto osiągniętą w bieżącym lub poprzednim roku kalendarzowym.
Po przekroczeniu progu miejscem opodatkowania staje się kraj konsumenta. Przedsiębiorca może wówczas zarejestrować się do procedury VAT OSS i rozliczać podatek w Polsce zamiast dokonywać odrębnych rejestracji w każdym państwie sprzedaży.
Rejestracji należy dokonać najpóźniej do końca miesiąca następującego po miesiącu, w którym przekroczono limit. Warto jednak pamiętać, że do VAT OSS można przystąpić również dobrowolnie przed osiągnięciem progu 10 000 EUR. Rozwiązanie to jest często wybierane przez sklepy planujące intensywną ekspansję zagraniczną.
Kasa fiskalna – kiedy sprzedaż kosmetyków online jest zwolniona?
Sprzedaż kosmetyków przez internet nie zawsze wymaga ewidencjonowania na kasie fiskalnej. Co do zasady zwolnienie przysługuje wtedy, gdy sprzedaż odbywa się wyłącznie wysyłkowo, a cała zapłata wpływa na rachunek bankowy przedsiębiorcy i możliwa jest jednoznaczna identyfikacja transakcji.
Wyjątek dotyczy niektórych grup produktów, w szczególności perfum i wód toaletowych, które zostały wyłączone ze zwolnienia. Ich sprzedaż może wiązać się z obowiązkiem prowadzenia ewidencji przy użyciu kasy fiskalnej niezależnie od formy płatności.
Nawet jeśli przedsiębiorca korzysta ze zwolnienia z obowiązku posiadania kasy fiskalnej, powinien pamiętać o obowiązku wystawienia faktury na żądanie klienta oraz prawidłowym dokumentowaniu sprzedaży zgodnie z przepisami podatkowymi.
BDO – rejestracja i opakowania kosmetyków
Przedsiębiorcy sprzedający kosmetyki przez internet często koncentrują się na obowiązkach wynikających z prawa kosmetycznego, zapominając o przepisach dotyczących gospodarki odpadami. Tymczasem w określonych sytuacjach sprzedaż kosmetyków wiąże się również z obowiązkiem rejestracji w systemie BDO, czyli Bazie Danych o Produktach i Opakowaniach oraz o Gospodarce Odpadami.
Obowiązek ten dotyczy podmiotów, które wprowadzają na rynek krajowy produkty w opakowaniach. W praktyce oznacza to przede wszystkim producentów oraz importerów kosmetyków. Sam fakt prowadzenia sklepu internetowego nie oznacza jeszcze konieczności wpisu do BDO – decydujące znaczenie ma to, czy przedsiębiorca jest podmiotem wprowadzającym produkt w opakowaniu na rynek.
Rejestracji należy dokonać przed rozpoczęciem działalności objętej obowiązkiem wpisu. Po uzyskaniu numeru rejestrowego przedsiębiorca ma również obowiązki sprawozdawcze. Co do zasady do 15 marca każdego roku należy złożyć roczne sprawozdanie dotyczące produktów i opakowań wprowadzonych na rynek w poprzednim roku kalendarzowym.
W wielu przypadkach przedsiębiorca musi również zapewnić osiągnięcie wymaganych poziomów recyklingu odpadów opakowaniowych lub uiścić opłatę produktową. Wysokość ewentualnej opłaty zależy od rodzaju oraz masy opakowań wprowadzonych na rynek.
Brak wymaganego wpisu do BDO może skutkować odpowiedzialnością administracyjną i wysokimi karami finansowymi. Dlatego przed rozpoczęciem sprzedaży warto ustalić, czy model działalności rzeczywiście powoduje obowiązek rejestracji.
Kto musi się rejestrować w BDO?
Do rejestru BDO powinny wpisać się podmioty, które po raz pierwszy wprowadzają na rynek krajowy produkty w opakowaniach. W branży kosmetycznej najczęściej są to producenci oraz importerzy sprowadzający produkty spoza Unii Europejskiej.
Jeżeli prowadzisz sklep internetowy i kupujesz kosmetyki od polskiego producenta lub oficjalnego importera, zazwyczaj nie jesteś podmiotem wprowadzającym produkt w opakowaniu. W takiej sytuacji obowiązek rejestracji ciąży na dostawcy.
Inaczej wygląda sytuacja przy imporcie kosmetyków spoza UE lub sprzedaży produktów pod własną marką. Wówczas przedsiębiorca najczęściej staje się wprowadzającym i powinien uzyskać wpis do BDO jeszcze przed rozpoczęciem sprzedaży.
W razie wątpliwości warto poprosić dostawcę o numer rejestrowy BDO i potwierdzić, kto odpowiada za realizację obowiązków związanych z opakowaniami.
Opłata produktowa i raportowanie
Przedsiębiorcy wpisani do BDO mogą być zobowiązani do rozliczania opłaty produktowej oraz składania corocznych sprawozdań dotyczących opakowań wprowadzonych na rynek. Wysokość opłaty zależy od rodzaju materiału, z którego wykonano opakowanie, oraz od masy opakowań wprowadzonych w danym roku.
Obowiązki te można realizować samodzielnie albo powierzyć organizacji odzysku opakowań, która przejmie część obowiązków związanych z osiąganiem wymaganych poziomów recyklingu.
Sprawozdania składa się elektronicznie za pośrednictwem systemu BDO. Co do zasady należy je złożyć do 15 marca za poprzedni rok kalendarzowy, natomiast ewentualną opłatę produktową uiścić do 31 marca.
Kontrole i sankcje – Sanepid, PIH, UOKiK
Sprzedaż kosmetyków przez internet podlega kontroli kilku organów, z których każdy odpowiada za inny obszar przepisów. W praktyce przedsiębiorca może zostać skontrolowany zarówno pod kątem bezpieczeństwa produktu, prawidłowego oznakowania, jak i przestrzegania praw konsumentów. Kontrole coraz częściej prowadzone są również zdalnie – poprzez analizę ofert publikowanych w sklepach internetowych i na platformach marketplace.
Najważniejsze kompetencje poszczególnych organów
| Organ | Zakres kontroli | Przykładowe działania |
|---|---|---|
| Państwowa Inspekcja Sanitarna (Sanepid) | Bezpieczeństwo kosmetyków, produkcja, GMP | Kontrola zakładu, dokumentacji, pobór próbek |
| Inspekcja Handlowa (PIH) | Oznakowanie produktów, zgodność oferty z przepisami | Kontrole sklepów internetowych, zakupy kontrolne |
| UOKiK | Prawa konsumentów i praktyki rynkowe | Kontrola regulaminów, promocji, informacji dla klientów |
Źródło: opracowanie własne na podstawie ustawy o produktach kosmetycznych, ustawy o Inspekcji Handlowej oraz ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów.
Organy nadzoru mogą żądać przedstawienia dokumentacji dotyczącej sprzedawanych produktów, wyjaśnień od przedsiębiorcy, a także pobierać próbki kosmetyków do badań laboratoryjnych. W przypadku sklepów internetowych częstą praktyką są również tzw. zakupy kontrolne, które pozwalają zweryfikować zgodność oferty z obowiązującymi przepisami.
Jeżeli podczas kontroli zostaną stwierdzone nieprawidłowości, organ może wydać decyzję administracyjną nakazującą usunięcie naruszeń, wycofanie produktu z obrotu, a w przypadkach przewidzianych przepisami również nałożyć karę pieniężną.
Sanepid i PIH – zakres kontroli sprzedawców kosmetyków online
Państwowa Inspekcja Sanitarna koncentruje się przede wszystkim na bezpieczeństwie produktów kosmetycznych oraz warunkach ich wytwarzania. W przypadku producentów może sprawdzać zgodność procesu produkcyjnego z zasadami GMP, prowadzenie dokumentacji PIF oraz sposób przechowywania kosmetyków. Inspektorzy mają również prawo pobierać próbki produktów do badań laboratoryjnych.
Inspekcja Handlowa skupia się natomiast na produktach znajdujących się już w obrocie. Kontroluje prawidłowość oznakowania kosmetyków, zgodność informacji prezentowanych w sklepach internetowych z obowiązującymi przepisami oraz realizację obowiązków wynikających z GPSR. W praktyce PIH może prowadzić również zakupy kontrolne i analizować karty produktów publikowane online.
Podczas kontroli szczególną uwagę zwraca się m.in. na dane osoby odpowiedzialnej, oznakowanie INCI, ostrzeżenia dotyczące stosowania produktu oraz kompletność informacji wymaganych przez przepisy.
UOKiK – najczęstsze naruszenia w e-commerce beauty
Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów nie kontroluje bezpieczeństwa samych kosmetyków, lecz sposób prowadzenia sprzedaży i przestrzeganie praw konsumentów. W branży beauty najczęściej kwestionowane są nieprawidłowości dotyczące obowiązków informacyjnych oraz praktyk marketingowych.
Do najczęściej spotykanych naruszeń należą:
brak pełnej informacji o prawie odstąpienia od umowy i wzoru formularza zwrotu,
nieprawidłowe prezentowanie promocji cenowych z naruszeniem przepisów Omnibus,
przypisywanie kosmetykom właściwości leczniczych lub innych niepotwierdzonych cech,
stosowanie regulaminów zawierających postanowienia niezgodne z przepisami prawa.
W przypadku stwierdzenia naruszeń Prezes UOKiK może nakazać ich usunięcie oraz nałożyć kary przewidziane w ustawie o ochronie konkurencji i konsumentów. Dlatego warto regularnie aktualizować regulamin sklepu, politykę zwrotów oraz opisy produktów zgodnie ze zmieniającymi się przepisami.
Checklista compliance dla sprzedawcy kosmetyków online
Poniższa checklista pomoże Ci zweryfikować, czy sklep internetowy spełnia najważniejsze obowiązki wynikające z prawa kosmetycznego, przepisów konsumenckich oraz regulacji dotyczących sprzedaży internetowej. Warto wracać do niej przed uruchomieniem sklepu, rozpoczęciem sprzedaży na nowych rynkach lub wprowadzeniem nowej marki kosmetyków do oferty.
Prawo kosmetyczne
Sprawdzono, że każdy kosmetyk został zgłoszony do CPNP lub zweryfikowano ten obowiązek u dostawcy.
Dla każdego produktu została ustalona osoba odpowiedzialna.
Etykiety zawierają wszystkie elementy wymagane przez art. 19 Rozporządzenia (WE) nr 1223/2009.
Oferta internetowa została dostosowana do wymogów art. 19 Rozporządzenia (UE) 2023/988 (GPSR).
Dokumentacja PIF jest dostępna u osoby odpowiedzialnej i może zostać udostępniona organom kontroli.
Prawo konsumenckie i regulamin sklepu
Regulamin sklepu jest zgodny z obowiązującymi przepisami.
Klient otrzymuje informację o prawie odstąpienia od umowy oraz wzór formularza zwrotu.
Wyjątek higieniczny został prawidłowo opisany przy produktach sprzedawanych w zapieczętowanych opakowaniach.
Promocje cenowe spełniają wymagania dyrektywy Omnibus.
Polityka prywatności oraz dokumentacja RODO zostały zaktualizowane.
Podatki i obowiązki środowiskowe
Zweryfikowano obowiązek wpisu do rejestru BDO.
Roczne obowiązki sprawozdawcze i opłata produktowa są realizowane w terminie.
Monitorowany jest limit 10 000 EUR dla sprzedaży B2C do krajów UE.
W razie potrzeby przedsiębiorca zarejestrował się do procedury VAT OSS.
Zweryfikowano obowiązek stosowania kasy fiskalnej.
Platformy sprzedażowe i sklep internetowy
Oferty na Allegro, Amazon i we własnym sklepie zawierają komplet wymaganych informacji o produktach.
Strona internetowa spełnia aktualne wymagania dotyczące dostępności cyfrowej.
Publikowane recenzje są autentyczne i zgodne z obowiązującymi przepisami.
Zasady moderowania opinii oraz treści użytkowników są transparentne.
Regulamin sklepu został sprawdzony pod kątem niedozwolonych postanowień.
Rozporzadzenia i dyrektywy
Jak sklepy internetowe mogą uniknąć przepłacania za obowiązki BDO i EPR oraz zablokowania sprzedaży?Gospodarka odpadami w Polsce i za granicą - podstawy prawne, BDORozporządzenie GPSR. Jak dostosować się do nowego prawa unijnego?Dyrektywa plastikowa w e-commerce. O czym powinni pamiętać merchanci? Sklep internetowy i „ciasteczka”. Jak je wdrożyć, żeby były zgodne z prawem? [poradnik IdoSell]FAQ – najczęstsze pytania
Nie. Przepisy nie przewidują obowiązku uzyskania pozwolenia na sprzedaż kosmetyków. Każdy produkt musi jednak spełniać wymagania Rozporządzenia (WE) nr 1223/2009, posiadać dokumentację PIF oraz zostać zgłoszony do systemu CPNP przed wprowadzeniem do obrotu.
Najczęściej jest nią producent lub importer, który wprowadził kosmetyk na rynek Unii Europejskiej. Sam sprzedawca korzystający z Allegro zwykle nie przejmuje tej funkcji, ale powinien wiedzieć, kto ją pełni.
Nie, jeżeli produkt został już legalnie wprowadzony do obrotu przez producenta lub importera będącego osobą odpowiedzialną. Przed rozpoczęciem sprzedaży warto jednak zweryfikować, czy obowiązek notyfikacji został wykonany.
Tak, ale tylko wtedy, gdy produkt był dostarczony w zapieczętowanym opakowaniu, którego zabezpieczenie zostało naruszone po dostarczeniu, a konsument został wcześniej poinformowany o utracie prawa odstąpienia od umowy.
Procedura VAT OSS staje się obowiązkowa po przekroczeniu łącznego progu 10 000 EUR netto sprzedaży B2C do państw Unii Europejskiej innych niż Polska. Przedsiębiorca może jednak przystąpić do niej również dobrowolnie.
Produkt może zostać wycofany z obrotu, a przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność administracyjną przewidzianą w ustawie o produktach kosmetycznych. Wysokość sankcji zależy od rodzaju naruszenia i okoliczności sprawy.
Nie zawsze. W wielu przypadkach sprzedaż wysyłkowa opłacana bezgotówkowo korzysta ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania. Wyjątki dotyczą m.in. sprzedaży perfum i wód toaletowych.
Product Information File to obowiązkowa dokumentacja techniczna kosmetyku. Przechowuje ją osoba odpowiedzialna przez 10 lat od dnia wprowadzenia do obrotu ostatniej partii produktu i udostępnia ją organom kontroli na ich żądanie.
Nie. Prawo nie wymaga uzyskania certyfikatu dla określeń „naturalny” lub „ekologiczny”. Każda deklaracja marketingowa powinna jednak być poparta odpowiednimi dowodami. Dobrowolne certyfikaty, takie jak COSMOS czy Ecocert, mogą zwiększać wiarygodność produktu.
Nie zawsze. Jeżeli produkty zostały już wprowadzone na rynek przez producenta lub importera, obowiązek wpisu do BDO najczęściej spoczywa na tym podmiocie. Inaczej może być w przypadku importu kosmetyków spoza Unii Europejskiej.
Od 13 grudnia 2024 r. oferta internetowa powinna zawierać m.in. dane osoby odpowiedzialnej, informacje identyfikujące produkt oraz ostrzeżenia dotyczące bezpieczeństwa w języku państwa, w którym kosmetyk jest oferowany.